Keihard naar Indonesië



U zult het niet geloven maar de mannen van NUHR hebben ondanks hun drukke werkzaamheden, tussendoor ook weer een optreden in Jakarta moeten verzorgen. Een hele opgave natuurlijk. Wij moesten helaas tegen onze intimi zeggen, wij vinden het ook niet leuk maar als je voor dit vak gekozen hebt kan je niet te kieskeurig zijn. Kortom we moetsen wel richting gordel van Smaragd of we het nou leuk vonden of niet. Ik praat nu over novenber 1998.


Besloten werd om in die prachtige gouden Archipel die eens de onze was, een semi-liedjes programma te brengen. Dat wil zeggen veel liedjes en soms een scéne en zelfs hier en daar iets wat op een conference leek. Voor de begeleiding van de liedjes vroegen wij Joop van Dijk mee. U weet wel de pianist van de NUHR band. De andere bandleden namen dit goed op en spelen inmiddels bij Lebbis en Jansen. Wij zijn allang blij dat ze niet bij " Niet Schieten " spelen.


( Waarmee ik overigens niet wil zeggen dat Niet Schieten, NUHR in het kiel zogt. ) Als toneelmeester vroegen wij Jaeques Visser, die normaal in de Kleine Komedie toneelmeester is, deze moest even nadenken en belde na een minuut terug dat hij akkoord ging. Even twijfelde de groep nog even of ze moest gaan, daar er zich nogal wat onlusten en schietpartijen afspeelden ten tijde van de reis, maar na een minuut zei Jeaques Visser " we gaan. " en dat was voor iedereen een opluchting. We besloten wel om de T-shirt met daarop de woorden " Niet Uit Het Raam " in het Maleis, te vervangen door de woorden " Niet Schieten. " in het Maleis (waarvoor we de jongens van " Niet Schieten " nog hartelijk willen bedanken).


Om een lang verhaal kort te maken, het was een geweldige reis met veel hapjes en veel drankjes, een geslaagd optreden, een leuk gesprek met de ambassadeur, een fijne logeerpartij bij de RABO-bank directeur Jakarta, die ons legio nieuwe uitdrukkingen leerde, uitstapjes naar theetuinen, een botanisch park, een bezoek aan de Nederlandse school, wat cruisen in het nachtleven van Jakarta. Aandacht van Indonesische schonen van lichte zeden, maar toch alle aandacht telt, een geslaagd uitstapje naar Balie, witte palmstranden, huizenhoge golven, massage, Red snapper, whiskas,( bij ons whiskey ), Sawa's met honderden kleuren groen, kortom alles wat zo'n werkbezoekje tot een hoogtepunt van het seizoen maakt. Maar natuurlijk waren we blij toen we naar huis gingen, alwaar we op een volgestroomd Schiphol tassen vol met souvenirs konden overhandigen aan geliefden en vrienden. Alweer een ervaring rijker en vooral de verzuchting, " Jongens, was het allemaal nog maar van ons. "